ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ 2018-03-15T15:32:36+00:00
ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ

NOMOΛΟΓΙΑ

Το δημόσιο αποζημιώνει για θανατηφόρο τροχαίο, μετά από πρόσκρουση σε διαφημιστική πινακίδα

Δικαστική απόφαση επιβάλει στο δημόσιο να πληρώσει αποζημίωση ψυχικής οδύνης για θανάσιμο τραυματισμό οδηγού, ο οποίος κινούμενος επί εθνικής οδού έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου και προσέκρουσε σε διαφημιστική πινακίδα.
Αν και ο οδηγός, στο συγκεκριμένο ατύχημα, κρίθηκε συν υπαίτιος (70%) για αυτό, λόγω μέθης, το ελληνικό δημόσιο θα πληρώσει ψυχική οδύνη σε συγγενείς του καθώς είχε υποχρέωση να απομακρύνει την πινακίδα και που ήταν παράνομη.
Πιο συγκεκριμένα :
Ψυχική Οδύνη 100.000 ευρώ στη σύζυγο, ανά 80.000 ευρώ σε καθένα από τα δύο τέκνα. Λόγω όμως της κριθείσας συνυπαιτιότητας στον θανάσιμο τραυματισμό του οδηγού σε ποσοστό 70% το δικαστήριο μείωσε τα ανωτέρω ποσά κατά 70% επιδικάζοντας τελικά 30.000 ευρώ στη σύζυγο, και 24.000 ευρώ σε καθένα από τα δύο τέκνα.
Απαγορεύεται η με καθ’ οιονδήποτε τρόπο και μέσο τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων στα εκτός κατοικημένης περιοχής τμήματα των χαρακτηρισμένων εθνικών και επαρχιακών οδών ή αυτοκινητοδρόμων και σε ζώνη μέχρι 150 μέτρων και από τους δύο άξονες των οδών αυτών. Η αρμοδιότητα για τον καθορισμό των χώρων στις ανωτέρω οδούς προβολής πάσης φύσεως διαφημίσεων κατά τη διαδικασία και τις προϋποθέσεις που περιγράφονται στο νόμο, είναι το Ελληνικό Δημόσιο, δια του αρμοδίου προς τούτο, κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο, Γενικού Γραμματέα της οικείας Περιφέρειας. Ομοίως το Ελληνικό Δημόσιο είναι αρμόδιο δια του ιδίου ως άνω οργάνου του, και για την αφαίρεση των πάσης φύσεως διαφημιστικών πλαισίων και πινακίδων και των παράνομων επιγραφών που τοποθετούνται κατά μήκος των ανωτέρω οδών. Οι ΟΤΑ α΄βαθμού έχουν αποκλειστική αρμοδιότητα για τον καθορισμό των χώρων για την προβολή διαφημίσεων και την επιβολή των σχετικών προστίμων επί παρανόμου τοποθετήσεως αυτών και, περαιτέρω, συντρέχουσα αρμοδιότητα με το Ελληνικό Δημόσιο για την αφαίρεσή τους, μόνον όταν πρόκειται για διαφημιστικά πλαίσια, πινακίδες και επιγραφές που βρίσκονται τοποθετημένες κατά μήκος δημοτικών οδών, ή κατά μήκος τμημάτων των εθνικών και επαρχιακών οδών, των αυτοκινητοδρόμων και των οδών ταχείας κυκλοφορίας, που βρίσκονται σε εντός των διοικητικών τους ορίων κατοικημένη περιοχή.
Συνυπαιτιότητα του εν μέθη οδηγού ΙΧΕ οχήματος (0,69 gr/l), στον θανάσιμο τραυματισμό του σε ποσοστό 70%, ο οποίος επιχείρησε να προσπεράσει αντικανονικά από δεξιά άλλο κινούμενο στην αριστερή λωρίδα όχημα, με αποτέλεσμα να συγκρουσθεί με αυτό, να εκτραπεί εκτός οδοστρώματος, προσκρούοντας σε διαφημιστική κολώνα η οποία είχε παρανόμως τοποθετηθεί και να τραυματισθεί θανασίμως.
Ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου το οποίο δεν προέβη, δια του αρμοδίου οργάνου του, στην αφαίρεση της επίμαχης παράνομης πινακίδας, η οποία ήταν επικίνδυνη για την ασφάλεια της οδικής κυκλοφορίας και τους χρήστες της ΕΟ, όχι μόνο λόγω της θέσης της (σε συνεχόμενη του οδοστρώματος και εφαπτόμενη με το ελαφρώς υπερυψώμενο δάπεδο της ΕΟ οριζόντια χωμάτινη έκταση πλάτους 5 μέτρων), αλλά και λόγω του είδους της κατασκευής της (πακτωμένη σε τσιμεντένια βάση).

Πηγή: asfalisinet.gr – Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου

Ηθική βλάβη 200.000 Ευρώ στον 90% κριθέντα ανάπηρο σε τροχαίο ατύχημα

Σύγκρουση Αντιθέτως Κινουμένων

Αποκλειστική υπαιτιότητα του εν μέθη (2,77 γρ. ανά λίτρο αίματος) οδηγού ΙΧΕ αυτοκινήτου ο οποίος απώλεσε τον έλεγχο του οχήματός του, λόγω υπερβολικής ταχύτητας και εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, παραβιάζοντας την υφιστάμενη διπλή διαγράμμιση, με αποτέλεσμα να συγκρουσθεί μετωπικά με το αντιθέτως κινούμενο όχημα, (παράβαση άρθρ. 5 παρ.8α, 12 παρ.1, 19 παρ.1 και 2, 42 του ΚΟΚ).,

Εποπτεία Ανηλίκου

Το συντρέχον πταίσμα του εποπτεύοντος στην πρόκληση της ζημίας του εποπτευομένου δεν μπορεί να αντιταχθεί από τον εναγόμενο τρίτο, κατά της αγωγής αποζημίωσης του εποπτευομένου, εφόσον δεν πρόκειται για πταίσμα του ίδιου του εποπτευομένου. Επομένως, ο ισχυρισμός του εναγομένου τρίτου περί συνυπαιτιότητας των γονέων του παθόντος ανηλίκου, κατ’ άρθρο 300 ΑΚ, ως εχόντων την εποπτεία αυτού, δεν είναι νόμιμος. Είναι όμως νόμιμος, όταν ο εποπτεύων γονέας ζητάει αποζημίωση από τον τρίτο για δική του ζημία.

Εν προκειμένω απορρίπτεται ως μη νόμιμη σχετική ένσταση συνυπαιτιότητας των εναγόντων για άσκηση της ενδεδειγμένης εποπτείας, που πρόβαλε η εναγομένη, αναφορικά με τη πρόκληση τραυματισμού του ανηλίκου τέκνου τους, λόγω επιβίβασης του ανηλίκου στη θέση του συνοδηγού.

Παραπληγικό Επίδομα ΙΚΑ
Ο παθών δεν δικαιούται το κονδύλιο για υπηρεσίες τρίτου προσώπου
(συγγενών ως αποκλειστικών Νοσοκόμων άνευ ανταλλάγματος ΑΚ 930 παρ.3 – πλασματική δαπάνη) (1)

Η χορήγηση εξωιδρυματικού επιδόματος τετραπληγικών ή παραπληγικών του άρθρου 42§1 Ν. 1140/1981 αποκλείει το δικαίωμα του ησφαλισμένου παθόντος να επιδιώξει, κατ’ άρθρον 930 § 3 ΑΚ, σωρευτικώς και την εις χρήμα αποτιμητή παροχή των προσφερομένων υπηρεσιών τρίτου προσώπου προς αυτόν λόγω της μη δυνατότητος αυτοεξυπηρετήσεως ένεκα της αναπηρίας του.

Δικαίωμα ασφαλισμένου να αξιώσει νοσήλια για χρονικό διάστημα προ της επέκτασης καθεστώτος ΙΚΑ και στον ΕΟΠΥΥ άρθρο 29 παρ.2 του Ν.4272/2014

Στον παθόντα ανήλικο επιδικάσθηκε το ποσό των 68.147,51 ευρώ για τα έξοδα νοσηλείας του σε Νοσοκομεία τα οποία καλύφθηκαν εξ ολοκλήρου από τον ΕΟΠΥΥ, καθολικό διάδοχο του Ο.Π.Α.Δ, στον οποίο ήταν εμμέσως ασφαλισμένος. Νομιμοποιείται δε να αξιώσει τα έξοδα νοσηλείας που αντιστοιχούν στο χρονικό διάστημα από του τραυματισμού του έως την 11-7-2014, οπότε δημοσιεύθηκε και άρχισε να ισχύει ο Ν.4272/2014, με τον οποίο επεκτάθηκε το καθεστώς υποκατάστασης του ΙΚΑ και στον ΕΟΠΥΥ.

Ηθική Βλάβη 200.000 ευρώ

Με απόφαση της δευτεροβάθμιας υγειονομικής επιτροπής του ΚΕ.Π.Α κρίθηκε ότι το συνολικό ποσοστό αναπηρίας του παθόντος ανηλίκου, συνεπεία κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης με σοβαρή έκπτωση νοητικών λειτουργιών, σπαστική παραπληγία και έκτοπες οστεοποιήσεις, ανέρχεται σε 90%.

Ηθική Βλάβη Εμμέσως Ζημιωθέντων (1)

Τρίτα πρόσωπα δεν δικαιούνται κατά νόμο χρηματική ικανοποίηση, έστω και αν αυτά, λόγω στενού συγγενικού δεσμού προς τον παθόντα, δοκιμάζουν ψυχικό πόνο και στεναχώρια, όπως στην περίπτωση των γονέων από βλάβη του σώματος ή της υγείας του τέκνου τους, διότι στην περίπτωση αυτή η ηθική βλάβη είναι έμμεση και δεν αποκαθίσταται. Απορριπτέα ως νόμω αβάσιμη η αγωγή αναφορικά με το κονδύλιο για ηθική βλάβη των γονέων για τον τραυματισμό των ανηλίκων τέκνων τους.

Αποκλειστική Νοσοκόμος

Λόγω της πλήρους ανικανότητάς του ανηλίκου παθόντος να αυτοεξυπηρετείται, είχε την ανάγκη κάποιου άλλου προσώπου κοντά του. Το ρόλο αυτό ανέλαβαν χωρίς αντάλλαγμα , η μητέρα του αρχικά και στη συνέχεια και οι δύο γονείς, ξεπερνώντας τα όρια που θέτουν οι γονικές τους υποχρεώσεις. Έτσι, δικαιούται την αμοιβή που θα κατέβαλε σε τρίτο πρόσωπο (150 ευρώ ημερησίως για 136 ημέρες), συνολικά το ποσό των 20.400 ευρώ.

Δαπάνη Μίσθωση Διαμερίσματος λόγω αναγκαίας παραμονής του παθόντος εκτός τόπου κατοικίας

Αποδείχθηκε ότι όταν ο ανήλικος παθών εξήλθε από το νοσοκομείο δεν ήταν δυνατόν να επιστρέψει στην οικία του στην επαρχία, διότι έπρεπε να παρακολουθεί το πρόγραμμα στο Κέντρο Αποκατάστασης που βρίσκεται στην Καλλιθέα Αττικής. Για το λόγο αυτό παρέμεινε με τη μητέρα του στην Αθήνα. Επιδικάσθηκε το ποσό πού αναλογεί στην εκμίσθωση διαμερίσματος (μετά της σχετικής δαπάνη ΔΕΗ και κοινοχρήστων).

Σχόλια – Παρατηρήσεις

1. Παραπληγικό Επίδομα ΙΚΑ

Ο παθών δεν δικαιούται το κονδύλιο για υπηρεσίες τρίτου προσώπου

Contra Νομολογία

Αποκλειστική Νοσοκόμος. Τα αδέλφια και η Μητέρα του παθόντος. Ο παθών λόγω της απόλυτης αδυναμίας του να αυτοεξυπηρετηθεί είχε ανάγκη από τις φροντίδες και τις περιποιήσεις τρίτου προσώπου επί 24ώρου βάσεως. Το έργο αυτό ανέλαβαν σε εναλλασσόμενες τρεις βάρδιες ημερησίως τα δύο αδέλφια του και η μητέρα του, παρέχοντας σ΄αυτόν υπηρεσίες νοσοκόμου. Αν χρησιμοποιούσε νοσοκόμο θα κατέβαλε σ΄αυτή ως αμοιβή 9.000 δραχμές για κάθε 8ωρο της ημερησίας εργασίας της και 11.000 δραχμές για το οκτάωρο της νυκτερινής της απασχόλησης (από ώρα 22.000 έως ώρα 06.00 της επομένης) και συνολικώς 29.000 δραχμές την ημέρα (9.000 + 9.000 +11.000). Ο ισχυρισμός των εκκαλούντων ότι κακώς επιδικάσθηκε στον παθόντα το ποσό αυτό ως αποζημίωση, επειδή το ΙΚΑ του χορηγεί παραπληγικό επίδομα, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Εφ.Αθ.7150/2002, ΣΕΣυγκΔ 2003/40.

βλ. σχετικώς και ΑΠ 123/2010: Όταν χορηγείται παραπληγικό επίδομα Δεν υποκαθίσται το ΙΚΑ στα διαφυγόντα εισοδήματα καθόσον δεν υπάρχει ποιοτική και ποσοτική αντιστοιχία των παροχών αυτών.

2. Ηθική Βλάβη Εμμέσως ζημιωθέντων

Τρίτα πρόσωπα δεν δικαιούνται κατά νόμο χρηματική ικανοποίηση, έστω και αν αυτά, λόγω στενού συγγενικού δεσμού προς τον παθόντα, δοκιμάζουν ψυχικό πόνο και στεναχώρια, όπως στην περίπτωση των γονέων από βλάβη του σώματος ή της υγείας του τέκνου τους, διότι στην περίπτωση αυτή η ηθική βλάβη είναι έμμεση και δεν αποκαθίσταται. Εν προκειμένω η μητέρα ανηλίκου (ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη) η οποία ήταν συνεπιβάτης οχήματος που ακολουθούσε το συγκρουσθέν όχημα, στο οποίο επέβαινε το τέκνο της, παρακολούθησε όλο το χρονικό της σύγκρουσης, με αποτέλεσμα να υποστεί νευρικό κλονισμό, και στη συνέχεια να εμφανίσει συμπτώματα κατάθλιψης. Αναιρείται Εφετειακή απόφαση κατ΄άρθρ. 559 αριθμ. 1 και 19Κ.Πολ.Δ, που δέχτηκε, ότι η ως άνω ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη εδικαιούτο χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης της, από τον τραυματισμό του ανήλικου γυιού της ως αμέσως παθούσα. ΑΠ 624/2010, ΕΣυγκΔ 2010/496, ομοίως και ΑΠ 1425/2010, ΕΣυγκΔ 2010/549

Contra Νομολογία

Επιδικάσθηκε ποσό 44.000 ευρώ στην μητέρα και 29.000 ευρώ στον πατέρα του παθόντος που παρέμεινε επί διετία σε κατάσταση άγρυπνου κώματος (εμμέσως ζημιωθέντες), καθότι εκ του λόγου αυτού υπέστησαν οι ίδιοι μεγάλη ταλαιπωρία, θλίψη και στενοχώρια, καθώς και αβάσταχτο πόνο που έφθασε στα όρια της ψυχικής συντριβής, απορριπτομένου του σχετικού λόγου εφέσεως ως αβασίμου. Εφ. Λαρ. 919/2005, ΣΕΣυγκΔ 2006/282

Ο σοβαρός τραυματισμός του γονέα μπροστά στα μάτια του τέκνου του συνιστά σωματική κάκωση του ιδίου του τέκνου, λόγω του ψυχικού σοκ, που υφίσταται από το διαδραματιζόμενο μπροστά του γεγονός, και των έντονων αισθημάτων στεναχώριας που δοκιμάζει από το συμβάν. Συνεπώς το τέκνο υφίσταται άμεση ηθική βλάβη και δικαιούται χρηματική ικανοποίηση, η οποία δεν αφορά τον τραυματισμό του οικείου του προσώπου αλλά το ίδιο. Επιδικάσθηκε σχετικό κονδύλιο ύψους 3.000 ευρώ. Μον.Πρ.Πατρ.441/2007, ΣΕΣυγκΔ 2007/358.

Διαφορετική είναι, η περίπτωση όταν τραυματίζεται σοβαρά ανήλικο τέκνο μπροστά στα μάτια του πατέρα ή της μητέρας του και αυτοί, από το ψυχικό σοκ, που αναμφισβήτητα υφίστανται, από τα διαδραματιζόμενα μπροστά τους γεγονότα και την έντονη στενοχώρια που δοκιμάζουν από το συμβάν, που συνιστά σωματική κάκωση των ιδίων, υφίστανται άμεση ηθική βλάβη και δικαιούνται Ηθική Βλάβη, (η οποία δεν αφορά τον τραυματισμό του οικείου). Προϋπόθεση για να γίνει δεκτή στην ουσία της τέτοια αξίωση του οικείου, επιβάλλεται όπως η ηθική βλάβη, την οποία αυτός υφίσταται, να υπερβαίνει εκείνες τις συνέπειες τις οποίες οι οικείοι υφίστανται σε τέτοιες περιπτώσεις. Εν προκειμένω επιδικάσθηκε το ποσό των 2.000 ευρώ σε καθένα από τους γονείς ανήλικης. Μον.Πρ.Ρεθυμ.60/2007, ΕΣυγκΔ 2009/590.

Πηγή: nextdeal.gr – Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου

Ψυχική Οδύνη 202.000 ευρώ για θάνατο 67χρονου, με δικαιούχους και τα τέκνα εκ Δευτέρου Γάμου

Δείτε την σχετική δικαστική απόφαση :

Σύγκρουση Καθέτως Κινουμένων ΙΧΕ και Ταξί Παραβίαση Ερυθρού Σηματοδότη
Αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού ΙΧΕ ο οποίος παραβιάζοντας ερυθρό σηματοδότη επί Εθνικής Οδού προσέκρουσε με το εμπρόσθιο τμήμα του οχήματός του επί του αριστερού τμήματος ταξί που εισήρχετο κανονικά στη διασταύρωση. (παράβαση άρθρων 6παρ.1β’, 12 παρ. 1, 19παρ.1,2,3 και 26 παρ. 1,4,6 του ΚΟΚ).
Προϋπάρχουσα Νεφρική Ανεπάρκεια και Εκφύλιση μυοκαρδίου δεν συνδέονται αιτιωδώς με την πρόκληση του θανάτου
Ο θάνατος του 67χρονου επιβάτη προήλθε από τα τραύματα που προκλήθηκαν σ΄αυτόν από το τροχαίο ατύχημα (κακώσεις στον θώρακα) και όχι από την εκφύλιση του μυοκαρδίου και την νεφρική ανεπάρκεια που έπασχε, για την αντιμετώπιση της οποίας υποβαλλόταν σε αιμοκάθαρση, (από την οποία επέστρεφε την ημέρα του ατυχήματος), αλλά κρίθηκε ότι δεν συνδέεται αιτιωδώς με την επέλευση του θανάτου του.
Ψυχική Οδύνη – Δικαιούχοι και τα τέκνα εκ Δευτέρου Γάμου (1)
Στην έννοια της οικογένειας του θύματος περιλαμβάνονται ο/η σύζυγος, οι ανιόντες (παππούς- γιαγιά), οι κατιόντες και οι απώτεροι κατιόντες (εγγόνια, δισέγγονα), οι αδελφοί, οι αγχιστείς συγγενείς πρώτου βαθμού, όπως είναι ο πεθερός, η πεθερά, ο γαμβρός από κόρη, η νύφη από γιό, καθώς και τα τέκνα του ενός συζύγου που γεννήθηκαν από άλλο γάμο, τα οποία σε περίπτωση θανατώσεως του συζύγου του δευτέρου γάμου γονέα τους δικαιούνται χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης.
Ψυχική Οδύνη 202.000 ευρώ
Για τον θάνατο 67χρονου επιδικάσθηκαν :
40.000 ευρώ στη σύζυγο
Ανά 50.000 ευρώ σε καθένα από τα δύο τέκνα
30.000 ευρώ στο θετό τέκνο
ανά 6.000 ευρώ σε καθένα από τα δύο πεθερικά
ανά 10.000 ευρώ σε καθένα από τα δύο εγγόνια
Ζώνη Ασφαλείας
Απορρίπτεται ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν η ένσταση συνυπαιτιότητας του θανόντος επιβάτη για έλλειψη ζώνης ασφαλείας καθότι οι μάρτυρες κατέθεσαν ότι ο θανών έφερε αυτή και είχε σημάδια από αυτή. Κρίθηκε επίσης ότι αν δεν τη φορούσε, θα έφερε και άλλα σοβαρότερα τραύματα και σε άλλα μέρη του σώματός του, εκτός από τον θώρακα, λόγω της σφοδρότητας της συγκρούσεως.
Υποκατάσταση Ασφαλιστή
Ο ασφαλιστής, που κατέβαλε το ασφάλισμα, υποκαθίσταται στη θέση που ακριβώς βρισκόταν ο ασφαλισμένος έναντι του τρίτου, εναντίον του οποίου αυτός δικαιούται να στραφεί συνεπεία της από την επέλευση του ασφαλιστικού κινδύνου ζημίας. Στην υποκατάσταση αυτή, που αποτελεί περίπτωση νόμιμης εκχωρήσεως, η απαίτηση μεταβιβάζεται με όλα τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά της. Έτσι, ο τρίτος μπορεί να αντιτάξει κατά του ασφαλιστή όλες τις ενστάσεις που είχε κατά του ασφαλισμένου μέχρι την καταβολή του ασφαλίσματος, εκτόςαπό εκείνες που πηγάζουν από τη σύμβαση ασφαλίσεως, γιατί αυτές είναι ενστάσεις που απορρέουν από δικαίωμα τρίτου και γι’ αυτό, κατ’ άρθρο 262 § 2 ΚΠολΔ, είναι κατ’ αρχήν ανεπίτρεπτες.
Οι ενστάσεις αυτές πρέπει να γεννήθηκαν μέχρι την υποκατάσταση του ασφαλιστή. Συνεπώς, μετά το χρόνο αυτόν μπορεί ο τρίτος – εναγόμενος από τον ασφαλιστή – να προτείνει μόνο ενστάσεις που έχει κατ’ αυτού (ασφαλιστή) εξ ιδίου δικαίου, όπως π.χ. ότι παραγράφηκε η αξίωση ή που συνάπτονται ευθέως με την ενεργητική νομιμοποίηση του υποκαθισταμένου ασφαλιστή, όπως εικονικότητα (άρθρο 138 ΑΚ) ή αισχροκέρδεια (άρθρο 174 ΑΚ).
Σχόλια – Παρατηρήσεις
Ψυχική Οδύνη – Δικαιούχοι και τα τέκνα εκ Δευτέρου Γάμου
Αναιρείται εφετειακή απόφαση που απέρριψε το αίτημα για επιδίκαση ψυχικής οδύνης σε τέκνο του θανόντος που προήρχετο από προηγούμενο γάμο. ΑΠ.795/2004,ΣΕΣυγκΔ 2004/565
Ψυχική Οδύνη ανά 50.000 ευρώ σε καθένα από τα τρία τέκνα εκ προηγουμένου γάμου. Διοικ.Πρωτ.Κοζάν. 401/2006, ΣΕΣυγκΔ 2008/580

Πηγή: asfalisinet.gr – Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου

Σιδηροδρομικό Ατύχημα σε αφύλακτη και άνευ σημάνσεως Σιδηροδρομική Διάβαση Ευθύνη – ΟΣΕ

Υπαιτιότητα 70% του οδηγού του ΙΧΕ αυτοκινήτου ο οποίος αποπειράθηκε να διασχίσει την αφύλακτη ισόπεδη σιδηροδρομική διάβαση, χωρίς να διακόψει την πορεία του αυτοκινήτου του, προκειμένου να ελέγξει αν πλησίαζε αμαξοστοιχία συμμορφούμενος και προς την πινακίδα υποχρεωτικής διακοπής της πορείας του.

Υπαιτιότητα 30% των αρμοδίως οργάνων του ΟΣΕ για παράλειψη τοποθέτησης κινητών φραγμάτων στη συγκεκριμένη ισόπεδη σιδηροδρομική διάβαση, ευρισκόμενη κοντά σε κατοικημένη περιοχή, ή για την τοποθέτηση φωτεινής σηματοδότησης πλησίον και πριν από τη διάβαση, αφού δεν υπήρχαν σ’ αυτή κινητά φράγματα, καθώς και κατάλληλης πινακίδας Κ 37 αναγγελίας κινδύνου λόγω άμεσης γειτνίασης με ισόπεδη διάβαση διπλής σιδηροδρομικής γραμμής. Η σχετική υποχρέωση του ΟΣΕ ουδόλως αναιρείται από τις προβλέψεις του άρθρου 11 του Κανονισμού ισόπεδων διαβάσεων σιδηροδρομικών γραμμών, (που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ, τεύχος 2ο, 868/7-9-1974), όπως εσφαλμένως φαίνεται να υπολαμβάνει και υποστηρίζει η εναγομένη – εκκαλούσα – εφεσίβλητη. Ακριβώς με το άρθρο αυτό καθιερώνεται η αποκλειστική αρμοδιότητα του ΟΣΕ για την εγκατάσταση εξοπλισμού στις ισόπεδες διαβάσεις ο οποίος ήταν υποχρεωμένος να επιδιώξει τη σταδιακή εφαρμογή των θεσπιζόμενων τρόπων εξασφαλίσεως όλων των ισόπεδων διαβάσεων του σιδηροδρομικού δικτύου.

Υπαιτιότητα ομοίως 30% και του προστηθέντος από τον ΟΣΕ μηχανοδηγού της αμαξοστοιχίας, ο οποίος κινείτο με ταχύτητα 73 χ/ως, μεγαλύτερη από την επιτρεπόμενη των 40 χλμ/ω πλησιάζοντας στο συγκεκριμένο σημείο, όπου γνώριζε πως υπάρχει αφύλακτη διάβαση, χωρίς κινητά φράγματα και χωρίς φωτεινή σηματοδότηση.

Πρόσφορος αιτιώδης συνάφεια μεταξύ του συμβάντος και αποτελέσματος (2)

Σύμφωνα δε με την αρχή της πρόσφορης αιτιότητας (causa adaequata) που κρατεί στο πεδίο του ιδιωτικού δικαίου, αποζημιώνεται η ζημία εάν συνδέεται και στην έκταση που συνδέεται με πρόσφορη αιτιώδη σχέση προς τη ζημιογόνο πράξη του υπαιτίου, περίπτωση που συντρέχει, όταν η τελευταία (ζημιογόνος πράξη) δεν συνέβαλε απλώς ως αναγκαίος όρος (condition sine qua non) στο επιζήμιο αποτέλεσμα, αλλά, κατά τον χρόνο και υπό τους όρους που αυτή έλαβε χώρα, ήταν ικανή, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και χωρίς τη μεσολάβηση εκτάκτων περιστατικών, να επιφέρει τη συγκεκριμένη ζημία.

Απόφαση αναιρετέα στο σύνολό της δεν παράγει δεδικασμένο

Αν η απόφαση αναιρεθεί στο σύνολο της, αποβάλλει πλήρως την ισχύ της, μη παράγουσα δεδικασμένο επί οποιοσδήποτε ζητήματος έκρινε αυτή. Στο σύνολό της θεωρείται ότι αναιρείται η απόφαση όταν η αναιρετική, κατά το διατακτικό της, δεν περιορίζει με σχετική διάταξή της την αναίρεση σε ορισμένο ή ορισμένα κεφάλαια της όλης δίκης ή ως προς μερικούς μόνον από τους διαδίκους.

Σχόλια – Παρατηρήσεις

1.Σιδηροδρομικά Ατυχήματα σε ισόπεδες σιδηροδρομικές διαβάσεις

Ο ΟΣΕ οφείλει να τοποθετεί σ` όλες τις ισόπεδες σιδηροδρομικές διαβάσεις κινητά φράγματα και να σημαίνει την ισόπεδη σιδηροδρομική διάβαση, χωρίς κινητά φράγματα, με φωτεινή σηματοδότηση τοποθετούμενη πλησίον και προ της διάβασης και επί του αυτού ιστού να τοποθετεί πινακίδα υποχρεωτικής διακοπής πορείας (Ρ-2) σε συνδυασμό με τις πινακίδες Κ-36 ή Κ-37. ΑΠ 35/2010, ΕΣυγκΔ 2011/175

Σύγκρουση ΔΧ Φορτηγού και αμαξοστοιχίας σε αφύλακτη σιδηροδρομική διάβαση (χωρίς δύφρακτα). Ευθύνη ΟΣΕ για παράλειψη τοποθέτησης αυτόματων συστημάτων ισόπεδων διαβάσεων , παρόλο που ήταν απαραίτητη η τοποθέτηση ενός τέτοιου συστήματος, λόγω της επικινδυνότητας της εν λόγω ανισόπεδης διάβασης, αφού χρησιμοποιείτο από κατοίκους και μη των περιοχών που εξυπηρετούσε. Συνυπαιτιότης του οδηγού του ΔΧ φορτηγού ο οποίος επιχείρησε να διέλθει αφύλακτη μη σημαινόμενη (με φωτεινούς ή ηχητικούς σηματοδότες και χωρίς κινητά φράγματα ισόπεδο σιδηροδρομική διάβαση), χωρίς προηγουμένως, όπως όφειλε, να διακόψει την πορεία του συμφώνως προς την τότε ισχύουσα διάταξη του άρθρου 27 παρ. 1 εδ. β΄ του ΚΟΚ και εν όψει των υπαρχουσών στην πορεία του, πινακίδων Ρ-2 (υποχρεωτικής διακοπής της πορείας – SΤΟΡ) και Κ-36 (κίνδυνος λόγω αμέσου γειτονίας ισόπεδης σιδηροδρομικής διαβάσεως χωρίς κινητά φράγματα διπλής ή πολλαπλής σιδηροδρομικής γραμμής) και μπορούσε ως μέσος συνετός οδηγός, να ακινητοποιήσει το αυτοκίνητο αυτό που οδηγούσε και να ελέγξει και να βεβαιωθεί ότι δεν πλησιάζει, από τα δεξιά σε σχέση με την πορεία του, στην ισόπεδη αυτή διάβαση αμαξοστοιχία, να της παραχωρήσει την προτεραιότητα κινήσεως, που αυτή είχε. Εφ.Ναυπλ. 338/2007, ΕΣυγκΔ 2008/103

Στις ισόπεδες σιδηροδρομικές διαβάσεις υφίσταται υποχρέωση του ΟΣΕ για τοποθέτηση κινητών φραγμάτων, ιδίως και στις περιπτώσεις όπου ο προτιθέμενος να διασχίσει αυτήν πεζός (ή οδηγός τροχοφόρου οχήματος) δεν έχει επαρκή ορατότητα, σε συγκεκριμένο μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής, λόγω της κλίσης της, αλλά και φυσικών εμποδίων που υφίστανται στο οπτικό του πεδίο. Συνυπαιτιότης κατά 50% του παρασυρθέντος πεζού, διότι δεν έδωσε τη δέουσα προσοχή στα προειδοποιητικά σήματα κινδύνου και διακοπής πορείας που υπήρχαν στην πορεία του και στους προειδοποιητικούς συριγμούς της αμαξοστοιχίας, ούτε ανέμενε τη διέλευση της, ώστε να επιχειρήσει στη συνέχεια να διασχίσει κάθετα την ισόπεδη σιδηροδρομική διάβαση, αλλά από αμέλεια και έλλειψη της προσοχής, επιχείρησε να διέλθει κάθετα τη διάβαση, με αποτέλεσμα να παρασυρθεί από τη διερχόμενη τη στιγμή εκείνη αμαξοστοιχία. Πολ.Πρ.Κοριθ.244/2007, ΕΣυγκΔ 2008/116

Παράσυρση ΙΧΦ αυτοκινήτου από αμαξοστοιχία σε αφύλακτη σιδηροδρομική διάβαση. Υπαιτιότητα του ΟΣΕ λόγω παράλειψης τοποθέτησης προειδοποιητικών πινακίδων επισήμανσης της αφύλακτης ισόπεδης σιδηροδρομικής διάβασης, ενόψει μάλιστα της ιδιαίτερης επικινδυνότητας στο σημείο αυτό. Ο οδηγός του ΙΧΦ αυτοκινήτου δεν αντιλήφθηκε την ύπαρξη της ισόπεδης σιδηροδρομικής διάβασης, παρά μόνο όταν ευρέθηκε εντός αυτής, καθότι εκτός της έλλειψης σχετικής σήμανσης, οι σιδηροτροχιές ήταν καλυμμένες κατά το μεγαλύτερο μέρος τους με τσιμέντο, με αποτέλεσμα να μην ήταν ορατές για τους ευρισκόμενους στην αγροτική οδό. Εξάλλου, η σκιά που δημιουργούσαν τα δέντρα που υπήρχαν πλησίον της σιδηροδρομικής γραμμής δεν ευνοούσαν την έγκαιρη διαπίστωση της ύπαρξης αυτής.Αντίθετα, δεν προέκυψε καμία ευθύνη του οδηγού της αμαξοστοιχίας ο οποίος αφενός έκανε χρήση των ηχητικών σημάτων (σφύριγμα) του τρένου, αφετέρου έβαινε με μικρή ταχύτητα (52 χιλιομέτρων ανά ώρα), ενώ η επιτρεπόμενη κατά τους κανονισμούς του ΟΣΕ μέγιστη ταχύτητα είναι στο σημείο εκείνο 85 χιλιόμετρα την ώρα. Πολ. Πρ. Καλαμ. 131/2004 ΕΣυγκΔ 2013, 275

Πηγή: nextdeal.gr – Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου

Σύγκρουση Καθέτως Κινουμένων – Ανυπαίτιος ο εκ του STOP

O οδηγός που έχει στην πορεία του την πινακίδα «SΤΟΡ» οφείλει να παραχωρεί προτεραιότητα στον, μη εκ του «STOP», αλλά η προτεραιότητά του επί της κυρίας οδού κινούμενου δεν είναι απόλυτη, δηλαδή δεν του ανήκει σε οποιαδήποτε απόσταση από της διασταυρώσεως και αν ευρίσκεται τη στιγμή της προβολής του εξερχόμενου εκ της δευτερευούσης οδού αυτοκινήτου. Τούτο διότι είναι προφανές ότι κάποτε δικαιούται να διέλθει από τη διασταύρωση και ο εκ του «SΤ0Ρ» κινούμενος οδηγός, όταν δηλαδή μετά από έλεγχο θα διαπιστώσει ότι η διασταύρωση είναι ελεύθερη.

Ελεύθερη νοείται η διασταύρωση όταν τα μη εκ του «SΤΟΡ» κινούμενα οχήματα, (δηλ. τα έχοντα προτεραιότητα), βρίσκονται σε τέτοια απόσταση απ’ αυτήν, που με το επιτρεπόμενο εκάστοτε ανώτατο όριο ταχύτητας, να μην προλαβαίνουν να φτάσουν σ’ αυτήν, ενώ αντιθέτως ο εκ του «SΤ0Ρ» κινούμενος οδηγός προλαβαίνει να διέλθει.

Στην προκειμένη περίπτωση κρίθηκε ότι ο εκ του STOP κινούμενος οδηγός δεν παραβίασε την πινακίδα SΤΟΡ, αλλά εισήλθε κατά 3,50 μέτρα στο ρεύμα πορείας του έχοντος προτεραιότητα καθέτως κινουμένου, καθότι ήταν αδύνατο να ελέγξει την κίνηση στην οδό αυτή λόγω σταθμευμένου στην αριστερή πλευρά του οχήματος. Επειδή δε άκουσε τον θόρυβο και αντιλήφθηκε τη μηχανή του καθέτως κινουμένου οδηγού, ακινητοποιήθηκε, αφήνοντας ελεύθερο περιθώριο 3,40 μέτρων για την ασφαλή διέλευσή της, χωρίς να καταλάβει όλο το πλάτος του ρεύματος και να φράξει εντελώς την πορεία του. Αντιθέτως κρίθηκε ότι ο έχοντας προτεραιότητα οδηγός της μοτοσυκλέτας κινούμενος με ταχύτητα κατά πιθανολόγηση τουλάχιστον 50 – 55 χιλιομέτρων ανά ώρα, αιφνιδιάστηκε, πανικοβλήθηκε ενδεχομένως και θεώρησε προφανώς ότι ο εκ του STOP κινούμενος, δεν θα σταματήσει, αλλά θα συνεχίσει και θα του φράξει εντέλει την πορεία. Για τον λόγο αυτόν τροχοπέδησε απότομα τη μηχανή του, που είχε φθαρμένο το πίσω ελαστικό της και άρα ελλιπή πρόσφυση στο οδόστρωμα, εν συνεχεία έχασε τον έλεγχο αυτής και πλαγιολίσθησε σε μήκος 2,90 μέτρων επί του οδοστρώματος, με αποτέλεσμα να προσκρούσει τελικά μαζί με τη μηχανή στον μπροστινό αριστερό τροχό του ακινητοποιημένου αυτοκινήτου του καθ’ ου και να εξοστρακιστεί διαγωνίως στο απέναντι αριστερό της πορείας του πεζοδρόμιο.

Αγωγή Ασφαλιστικών Μέτρων – Προϋποθέσεις Παραδεκτού

Η λήψη ασφαλιστικών μέτρων επιτρέπεται και διατάσσεται σε περίπτωση υπάρξεως επικειμένου κινδύνου, ο οποίος απειλεί το επίδικο δικαίωμα ή απαίτηση και προς αποτροπή αυτού ή σε περίπτωση συνδρομής επειγούσης περιπτώσεως, η οποία επιβάλλει την ταχεία και άμεση λήψη δικαστικών προφυλακτικών μέτρων πριν – ή κατά τη διάρκεια της τακτικής διαγνωστικής δίκης. Όταν το ασφαλιστικό μέτρο αποσκοπεί ή έχει ουσιαστικό αντικείμενο την προσωρινή επιδίκαση απαιτήσεων, η επείγουσα περίπτωση συνίσταται στην απορία του αιτούντος.

Εν προκειμένω απορρίπτεται το αίτημα όσον αφορά την καταβολή δαπανών για νοσήλια, αμοιβή αποκλειστικής νοσοκόμου και αποθετικής ζημίας, διότι δεν αναφέρεται, πράγμα που απαιτείται για τη νομιμότητα των αιτημάτων προσωρινής επιδίκασης δαπανών και αποζημίωσης που αφορούν το πριν την αίτηση διάστημα, αν για την κάλυψή τους ο αιτών προέβη σε δανεισμό (από συγγενείς ή φίλους) και αν αυτά οφείλονται ακόμη.

Δεκτό το αίτημα που αφορά αποθετική ζημία για το χρονικό διάστημα τουλάχιστον ενός έτους ακόμη (μετά την κατάθεση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων) που θα αδυνατεί ο ενάγων να εργάζεται και να καλύπτει τα έξοδα αποθεραπείας του, αλλά και να συνεισφέρει στη διατροφή της οικογένειας του.

Πηγή: nextdeal.gr – Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου

Εκτροπή Οχήματος λόγω υπερβολικής ταχύτητας – Εκσφενδονισμός οδηγού εκτός οχήματος και εγκλωβισμός συνεπιβάτη – Αναίρεση για το κρίσιμο ζήτημα ποιος ήταν στη θέση του οδηγού

Αναιρείται Εφετειακή απόφαση κατ΄άρθρ. 559 αρ.19 ΚΠολΔ για ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες αναφορικά με το κρίσιμο ζήτημα του ποιος ήταν ο οδηγός του ζημιογόνου αυτοκινήτου κατά τον χρόνο του ατυχήματος και ποιος ήταν ο συνεπιβάτης αυτού, με αποτέλεσμα να είναι ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος ως προς την συνδρομή των νομίμων όρων και προϋποθέσεων των διατάξεων που εφαρμόστηκαν.

Ειδικότερα, ενώ δέχεται ότι ο Ν. Ζ. καθόταν στην θέση του συνοδηγού και το όχημα εξετράπη δεξιά προς την πλευρά του συνοδηγού, δεν διευκρινίζεται πως αυτός βρέθηκε εγκλωβισμένος κάτω από την αριστερή πλευρά του ανατραπέντος οχήματος (δηλαδή αντίθετα στην θέση του οδηγού και αριστερά). Επίσης δεν διευκρινίζεται από ποιο σημείο του οχήματος πετάχθηκε έξω ο Χ. Ζ., αν δηλαδή εκτινάχθηκε από το παρμπρίζ του αυτοκινήτου ή από την πόρτα του οδηγού ή του συνοδηγού, ούτε με ποιο τρόπο είναι δυνατόν ο οδηγός του αυτοκινήτου, που έχει μπροστά του το τιμόνι, το οποίο και τον συγκρατεί στην θέση του, να εκτιναχθεί έξω από το όχημα και ο συνεπιβάτης του να βρεθεί εγκλωβισμένος κάτω από την αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου.

(Δημοσιεύεται στην ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ τεύχος Ιούλιος 2017)

Σχόλια – Παρατηρήσεις

1. Αναφορικά με το κρίσιμο ζήτημα του ποιος ήταν στη θέση του οδηγού που πολλές φορές ανακύπτει σε τροχαία ατυχήματα, ειδικά όταν έχουμε εκσφενδονισμό των επιβαινόντων, που δεν φορούν ζώνη ασφαλείας, η σύγχρονη επιστήμη μπορεί να συνεισφέρει αρκετά στην διελεύκανση του ζητήματος, με την μέθοδο της έρευνας του DNA από τα ίχνη που θα ανιχνευθούν στην θέση του οδηγού, (ειδικά στο τιμόνι), βλέπε σχετικά και Άρθρο Δρ. Λήδας Κοβάτση – Ιατρού – Ειδικής Ιατροδικαστού – Επίκουρης Καθηγήτριας – Εργαστήριο Ιατροδικαστικής & Τοξικολογίας Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ «Η ανάλυση του DNA στη διερεύνηση των τροχαίων ατυχημάτων» ΕΣυγκΔ 2013/354.

Πηγή: nextdeal.gr – Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου

Κατάληψη Πεζοδρομίου από σταθμευμένα Οχήματα – Παράσυρση πεζής που αναγκάσθηκε να κατέλθει στο οδόστρωμα

Αναιρείται Εφετειακή απόφαση που έκρινε συνυπαίτια κατά 70% την 71χρονη πεζή που αναγκάσθηκε να κατέλθει από το πεζοδρόμιο, που είχε καταληφθεί σχεδόν σε όλο του το πλάτος από δύο σταθμευμένα οχήματα, και να παρασυρθεί από το προσωρινά ακινητοποιημένο ογκώδες φορτηγό, ο οδηγός του οποίου ξεκίνησε το όχημά του, με αποτέλεσμα να έλθει σε επαφή με το σώμα της πεζής, η οποία έχασε την ισορροπία της πέφτοντας στο οδόστρωμα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε ο μπροστινός τροχός να χτυπήσει τα πόδια της και να την τραυματίσει.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες για την συνδρομή της διαγνωσθείσας συντρέχουσας συνυπαιτιότητας της αναιρεσείουσας πεζής, καθώς και την έλλειψη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της υπαίτιας συμπεριφοράς της ίδιας της αναιρεσείουσας και του επελθόντος ζημιογόνου αποτελέσματος, διότι :

Α) Δεν προσδιορίζεται σε ποιό σημείο του οδοστρώματος του ρεύματος πορείας του φορτηγού αυτοκινήτου εν σχέσει με την κατεύθυνση αυτού έλαβε χώρα ο τραυματισμός της ενάγουσας πεζής καθώς επίσης και η ακριβής απόσταση μεταξύ των σταθμευμένων στην αριστερή πλευρά του οδοστρώματος αυτοκινήτων και του IX φορτηγού – ζημιογόνου οχήματος.

Β) Δεν αναφέρεται εάν ο οδηγός του φορτηγού αυτοκινήτου καθ’ όν χρόνο ήταν προσωρινά ακινητοποιημένος αντιλήφθηκε ή μπορούσε να αντιληφθεί την πεζή.

Γ) Δεν περιγράφονται οι ακριβείς συνθήκες και ο τρόπος τραυματισμού της αναιρεσείουσας πεζής, εφόσον δεν εξειδικεύεται με ποιο τρόπο ο οδηγός του φορτηγού αυτοκινήτου μετά την εκκίνησή του από την προσωρινή ακινητοποίηση και χωρίς να πραγματοποιήσει ελιγμό προς τα αριστερά ήλθε σε επαφή με το σώμα της αναιρεσείουσας πεζής και

Δ) Δεν προσδιορίζεται ο αιτιώδης σύνδεσμος της υπαίτιας συμπεριφοράς (κίνησης της πεζής στο οδόστρωμα) και του επελθόντος επιζήμιου αποτελέσματος.

Παραίτηση από το δικόγραφο αίτησης αναιρέσεως
Κατάργηση δίκης (2)

H παραίτηση από το δικόγραφο του ένδικου μέσου της αναίρεσης που έχει ασκηθεί κατ’ άρθρο 495 § 1 ΚΠολΔ, ολική ή μερική μπορεί να γίνει, χωρίς συναίνεση του αντιδίκου του παραιτουμένου, πριν από την έναρξη της προφορικής συζήτησης της υπόθεσης, ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου ή με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά είτε από τον ίδιο τον διάδικο είτε από τον κατ’ άρθρ. 96 ΚΠολΔ πληρεξούσιο δικηγόρο του. Η νομότυπη ως άνω παραίτηση έχει ως συνέπεια ότι η αναίρεση θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε και επιφέρει αντίστοιχη κατάργηση της δίκης. H παραίτηση που γίνεται κατά την συζήτηση με δήλωση καταχωριζόμενη στα πρακτικά είναι έγκυρη, έστω και αν ο αναιρεσίβλητος, στον οποίο αφορά, δεν συμμετέχει, ούτε κλητεύθηκε να παραστεί στην συζήτηση, μη δημιουργουμένου στην τελευταία περίπτωση απαραδέκτου της συζήτησης κατ’ άρθ. 576 § 3 ΚΠολΔ λόγω μη κλήτευσής του.

Σχόλια – Παρατηρήσεις

1. Παράσυρση Πεζής κινούμενης εντός οδοστρώματος, λόγω έλλειψης πεζοδρομίου και κατάληψης της οδού από σταθμευμένα οχήματα

Υπαιτιότητα 65% του παρασύραντος αυτήν οδηγού ΙΧΕ ο οποίος κινούμενος με υπερβολική για τις επικρατούσες κυκλοφοριακές συνθήκες ταχύτητα (εντός κατοικημένης περιοχής), παρέσυρε την αντιθέτως κινούμενη αριστερά της πορείας του πεζή, η οποία εβάδιζε αναγκαστικά εντός οδοστρώματος, λόγω έλλειψης πεζοδρομίου και σταθμευμένων οχημάτων που καταλάμβαναν μέρος του οδοστρώματος, (παράβαση των διατάξεων των άρθρων 12 παρ. 1, 13 παρ. 2, 9 παρ. 1 και 20 παρ.1 του Κ.Ο.Κ). Υπαιτιότητα 35% της πεζής, η οποία αν και πέρασε με ασφάλεια δίπλα από τα δύο σταθμευμένα οχήματα και μπορούσε αμέσως μετά να κινηθεί στο αριστερό άκρο της οδού, αυτή, χωρίς να λάβει τις αναγκαίες προφυλάξεις, συνέχισε να κινείται εντός του οδοστρώματος, εκθέτοντας επικίνδυνα τον εαυτό της σε σοβαρό κίνδυνο παράσυρσης από τα αντιθέτως κινούμενα προς αυτή οχήματα, (παράβαση των διατάξεων του άρθρου 38 παρ. 1, 2, 3 του ΚΟΚ). Εφ.Κρητ. 678/2011, ΕΣυγκΔ 2014/252.

Αποκλειστική υπαιτιότητα οδηγού ΙΧΕ που παρέσυρε πεζή , η οποία εβάδιζε στο δεξιό άκρο του οδοστρώματος (άρθρα 12 παρ.1, 19 παρ1 ΚΟΚ), καθότι ήταν αδύνατη η κίνησή της στο πεζοδρόμιο, λόγω της ύπαρξης μεγάλων δέντρων με μεγάλα κλαδιά και πυκνές πολύ χαμηλές φυλλωσιές. Μον.Πρ.Αθ.1201/2011, ΕΣυγκΔ 2011/342.

2. Παραίτηση από ορισμένο λόγο αναίρεσης και από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης με προφορική δήλωση. ΑΠ 549/2002, ΣΕΣυγκΔ 2003/34

Πηγή: nextdeal.gr – Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου

Συνυπαιτιότητα 40% σε επιβάτη λόγω επιβίβασης σε όχημα με Οδηγό εν μέθη – Αυτοδιακινδύνευση και έλλειψη Ζώνης Ασφαλείας – Ψυχική Οδύνη 250.000 ευρώ

1. Πρόσκρουση ΙΧΕ επί σταθμευμένου Φορτηγού

2. Ένσταση Συντρέχοντος Πταίσματος Συνεπιβάτη(ΑΚ 300) Επιβίβαση σε όχημα με Οδηγό εν μέθη – Αυτοδιακινδύνευση Ζώνη Ασφαλείας – Έλλειψη

3. Επικουρικό Κεφάλαιο

Αντισυνταγματικότητα διατάξεων άρθρ. 4 Ν.4092/2012 για τον περιορισμό της ευθύνης του και αντίθετη προς τις Κοινοτικές Οδηγίες

4. Ψυχική Οδύνη 250.000 ευρώ Επιμεριζόμενη:

– ανά 80.000 ευρώ σε κάθε γονέα.

– 50.000 ευρώ στην αδελφή.

– ανά 20.000 ευρώ σε κάθε γιαγιά.

Δημοσιεύεται στην Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου τεύχος Δεκέμβριος 2016

Πρόσκρουση ΙΧΕ επί σταθμευμένου Φορτηγού

Αποκλειστική υπαιτιότητα του εν μέθη (1,63 γραμμαρίων ανά λίτρο αίματος) οδηγού ΙΧΕ ο οποίος λόγω μεγάλης ταχύτητας (100 χ/ω), απώλεσε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του με αποτέλεσμα να εκτραπεί και να προσκρούσει επί σταθμευμένου φορτηγού οχήματος.

Ένσταση Συντρέχοντος Πταίσματος Συνεπιβάτη
(ΑΚ 300)
Επιβίβαση σε όχημα με Οδηγό εν μέθη – Αυτοδιακινδύνευση (1)
Ζώνη Ασφαλείας – Έλλειψη

Συνυπαίτιος κατά 40% στον θανάσιμο τραυματισμό του κρίθηκε ο συνεπιβάτης επειδή δέχθηκε να επιβιβαστεί στο αυτοκίνητο (μολονότι γνώριζε ότι ο οδηγός, με τον οποίο συνδιασκέδαζε εκείνο το βράδυ, είχε καταναλώσει σημαντική ποσότητα οινοπνεύματος και δεν ήταν ικανός για ασφαλή οδήγηση) και επίσης επειδή δεν χρησιμοποιούσε τη ζώνη ασφαλείας του αυτοκινήτου (άρθρ. 12 § 5 Κ.Ο.Κ.), με αποτέλεσμα, όταν έγινε η πρόσκρουση του αυτοκινήτου στο φορτηγό και ύστερα οι περιστροφές του ανωτέρω οχήματος, να μην παραμείνει σταθερός στο κάθισμα του συνοδηγού, αλλά να χτυπήσει το κεφάλι του εντός της καμπίνας του αυτοκινήτου και στη συνέχεια να εκτιναχθεί έξω από το αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα να προσκρούσει στο οδόστρωμα και να υποστεί έτσι τις κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις που προκάλεσαν το θάνατο του.

Σημειώνεται ότι όταν συντρέχει περίπτωση συνυπαιτιότητας του παθόντος στην επέλευση της ζημίας του από διαφορετικές αιτίες, τότε δεν απαιτείται το δικαστήριο να προσδιορίζει ιδιαιτέρως το ποσοστό συνυπαιτιότητας ξεχωριστά για κάθε μια από τις αιτίες, αλλά αρκεί ο καθορισμός της βαρύτητας του πταίσματος και του ποσοστού μείωσης του ποσού της αποζημίωσης μία φορά, στην οποία λαμβάνονται υπόψη όλες οι αιτίες.

Επικουρικό Κεφάλαιο
Αντισυνταγματικότητα διατάξεων άρθρ. 4 Ν.4092/2012 για τον περιορισμό της ευθύνης του και αντίθετη προς τις Κοινοτικές Οδηγίες (2)

Ο περιορισμός της ευθύνης του Επικουρικού Κεφαλαίου είναι αντίθετος στις υπερνομοθετικής ισχύος επιταγές της Οδηγίας 2009/103/ΕΚ, «σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από π]ν κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση αυτής», αφού η υποχρέωση του Επικουρικού Κεφαλαίου για αποζημίωση τόσο για υλικές ζημίες όσο και για σωματικές βλάβες – στις οποίες υπάγεται και η αξίωση για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής δεν μπορεί να είναι κατώτερη από τα ελάχιστα όρια ασφαλιστικής κάλυψης. Ο παραπάνω περιορισμός είναι αντίθετος και στη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της αναλογικότητας (άρθρ. 25 § 1 εδ. δ’ του Συντάγματος, αφού δεν ήταν αναγκαίος ούτε πρόσφορος για την προστασία του Επικουρικού Κεφαλαίου, η οποία θα μπορούσε να επιτευχθεί με την προληπτική επιτήρηση και τον έλεγχο των ασφαλιστικών εταιρειών, αλλά και την μέριμνα για την ελαχιστοποίηση των οχημάτων που κυκλοφορούν ανασφάλιστα . Πέραν όμως όλων των παραπάνω, η προβλεπόμενη αναδρομική ισχύς του περιορισμού σε ήδη γεννημένες αξιώσεις κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου (πλην εκείνων που είχαν ήδη επιδικασθεί με οριστική απόφαση) είναι αντίθετη στην υπερνομοθετικής ισχύος διάταξη του άρθρ. 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών Ελευθεριών («ΕΣΔΑ»/κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974), καθώς και στο άρθρ. 17 του Συντάγματος.

Ψυχική Οδύνη 250.000 ευρώ

Επιμεριζόμενη:

– ανά 80.000 ευρώ σε κάθε γονέα.

– 50.000 ευρώ στην αδελφή.

– ανά 20.000 ευρώ σε κάθε γιαγιά.

Έξοδα Κηδείας

Η αξίωση για την επιδίκαση των εξόδων κηδείας, (μετά τη μείωση τους κατά το ποσοστό της συνυπαιτιότητας του θανόντος), ανήκει στον πρώτο των εναγόντων της κύριας αγωγής, ο οποίος και κατέβαλε αυτά. Το επιδικαζόμενο ποσό δεν καλύφθηκε από το ΙΚΑ στο οποίο ήταν ασφαλισμένος ο πρώτος των εναγόντων, αφού δεν χορηγούνται έξοδα κηδείας για έμμεσα ασφαλισμένα μέλη όταν ο άμεσα ασφαλισμένος είναι στη ζωή, σύμφωνα με το άρθρ. 32 α.ν. 1846/1951.

Σχόλια – Παρατηρήσεις

1.Ένσταση Συντρέχοντος Πταίσματος Συνεπιβάτη (ΑΚ 300) – Επιβίβαση σε όχημα με Οδηγό εν Μέθη – Αυτοδιακινδύνευση

Αναιρείται Εφετειακή απόφαση κατ΄άρθρ. 559 αρ.1 ΚΠολΔ που απέρριψε ως αβάσιμη την προταθείσα από την αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρία στην κατ΄έφεση δίκη την ένσταση συντρέχοντος πταίσματος εξ ΑΚ 300 του αποβιώσαντος συνεπιβάτη ο οποίος ευρισκόμενος και ο ίδιος υπό την επίδραση οινοπνεύματος, δέχθηκε να αυτοδιακινδυνεύσει, επιβιβαζόμενος του ζημιογόνου αυτοκινήτου καίτοι γνώριζε ότι ο προστηθείς από τη σύζυγό του οδηγός, τελούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος ως συνδιασκεδάζων μετ’ αυτού και δεν είχε ως εκ τούτου την απαιτούμενη σωματική και διανοητική ικανότητα για να οδηγεί. ΑΠ 583/2014, ΕΣυγκΔ 2014/294.

Αναιρείται κατ΄αρθρ.559 αρ.19 ΚΠολΔ Εφετειακή απόφαση για αντιφατικές αιτιολογίες που απέρριψε την σχετική ένσταση συντρέχοντος πταίσματος επιβάτη μοτοσυκλέτας ο οποίος επιβιβάσθηκε σε όχημα, γνωρίζοντας ότι, ο οδηγός ευρίσκετο σε κατάσταση μέθης καθόσον, ενώ στις παρατηρήσεις του αστυνομικού της Τροχαίας που επελήφθη του ενδίκου ατυχήματος και συνέταξε το δελτίο διερευνήσεως μέθης του ως άνω οδηγού, αναφέρεται ότι η εξωτερική εμφάνιση και συμπεριφορά του, πλην της οσμής οινοπνεύματος κατά την εκπνοή του, ήταν κανονική, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο επιβασθείς δεν είχε την δυνατότητα να αντιληφθεί, ότι ο οδηγός (αναιρεσείων) τελούσε υπό την επήρεια κατανάλωσης οινοπνεύματος, ήτοι στοιχεία όλως αντιφατικά μεταξύ των, εξαιτίας των οποίων δεν είναι δυνατός ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής των ουσιαστικών κανόνων δικαίου των άρθ. 914 και 300 ΑΚ. ΑΠ 412/2015, ΕΣυγκΔ 2015/427.

Κρίθηκε συνυπαίτια σε ποσοστό 35% η συνεπιβάτης της μοτοσικλέτας εφόσον αποδείχθηκε ότι δέχθηκε να επιβιβαστεί σε όχημα, το οποίο οδηγούσε άτομο που βρισκόταν υπό την επήρεια μέθης, μολονότι γνώριζε την ύπαρξη της μέθης και τη μειωμένη ικανότητά του προς οδήγηση. Μον.Πρ.Θες. 2014, ΕΣυγκΔ 2014/542, Μον.Πρ.Αθ. 2132/2014, ΕΣυγκΔ 2016/402.

Contra Νομολογία

Από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυψε ότι είχε γίνει αντιληπτό τόσο από τους επιζήσαντες όσο και από τον θανόντα συνεπιβάτη, οι οποίοι ήσαν μαζί με τον οδηγό του οχήματος σε γαμήλια δεξίωση, ότι αυτός είχε κάνει χρήση αλκοόλ, , η οποία τους ήταν γνωστό ότι του απαγορευόταν λόγω των προβλημάτων υγείας του (καρκινοπαθής, υποβαλλόμενος σε χημειοθεραπεία). Επιπροσθέτως δεν ήταν εξωτερικά αντιληπτή – λόγω του μετρίου μεγέθους της μέθης – η επίδραση που αυτή είχε στην οδηγική του ικανότητα, πράγμα που αποδείχθηκε συνδυαστικά από το τελικό αποτέλεσμα και τις μετρήσεις στο αίμα του, δίνοντας έτσι εύλογα την εντύπωση στους επιβαίνοντες στο όχημα τους φίλους του ότι, είναι σε καλή κατάσταση, δυνάμενος να οδηγήσει και να μεταφέρει αυτούς ασφαλώς. Απορριπτέα συνεπώς η σχετική ένσταση ως κατ΄ουσίαν αβάσιμη. Εφ.Αθ.650/2013, ΕΣυγκΔ 2015/479.

Αποδείχθηκε ότι η σχέση των δύο ανδρών δεν ήταν τέτοια ώστε, ο θανών συνεπιβάτης να γνωρίζει αν ο οδηγός είχε τις τυπικές προϋποθέσεις (έλλειψη αδείας) για την οδήγηση του ζημιογόνου οχήματος. Ομοίως δεν αποδείχθηκε η εν γένει εξωτερική εικόνα του οδηγού μαρτυρούσε πρόσωπο μειωμένης ικανότητας οδήγησης συνεπεία του οινοπνεύματος, ούτε ότι αμφότεροι συνδιασκέδαζαν, ώστε ο θανών να είναι γνώστης τόσο της ποσότητας αλκοόλ που είχε καταναλώσει ο οδηγός, όσο και της μειωμένης ικανότητάς του προς οδήγηση. Μον.Πρ.Αθ.397/2009, ΕΣυγκΔ 2009/ 518.

2. Επικουρικό Κεφάλαιο – Αντισυνταγματικότητα διατάξεων άρθρ. 4 Ν.4092/2012

για τον περιορισμό της ευθύνης του και αντίθετη προς τις Κοινοτικές Οδηγίες

Για το φλέγον αυτό ζήτημα αναμένουμε την έκδοση απόφασης της Ολομελείας του Αρείου Πάγου, όπου παραπέμφθηκε το ζήτημα με αποφάσεις του Δ Τμήματος και συζητήθηκε την 17η Νοεμβρίου 2016.

Πηγή: nextdeal.gr – Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου

Ποιες οι ευθύνες του υπεράριθμου επιβάτη σε ΙΧ;

Πρόσκρουση ΙΧΕ επί σταθμευμένου ΙΧΦ εξ ης εκτροπή στο αντίθετο ρεύμα και σύγκρουση με Αντιθέτως Κινούμενο.

Αποκλειστική υπαιτιότητα του εν μέθη οδηγού (1,02 γρ./λίτρο) ο οποίος κινούμενος με υπερβολική ταχύτητα προσέκρουσε σε σταθμευμένο ΙΧΦ και στη συνέχεια εκτράπηκε στο αντίθετο ρεύμα, όπου συγκρούσθηκε με κανονικώς κινούμενο ΙΧΕ (παράβαση άρθρ. 12 παρ. 1, 4 παρ.3, 16 παρ. 4, 19 παρ. 1, 3 και 42 Κ.Ο.Κ.

Ένσταση Συντρέχοντος Πταίσματος (ΑΚ 300) λόγω επιβίβαση ως υπεράριθμος σε όχημα και Ζώνη Ασφαλείας – Έλλειψη

Η ενάγουσα εξ αιτίας του ότι δεν είχε προσδεθεί με τη ζώνη ασφαλείας κτυπήθηκε έντονα εντός του αυτοκινήτου, (κατάγματα κ.λ.π) συνεπεία των δυνάμεων που αναπτύχθηκαν από τη σύγκρουση των οχημάτων. Ομοίως κρίνεται συνυπαίτια ως εκ του γεγονότος ότι δέχτηκε να επιβιβαστεί σε όχημα δύο θέσεων ως τρίτη καθ’ υπέρβαση του ανώτατου επιτρεπομένου ορίου καθιστώντας εν γνώσει της την μετακίνησή της μη ασφαλή. Δεκτές οι σχετικές ενστάσεις περί συνυπαιτιότητάς της σε ποσοστό 30%. κατ’ άρθρο 300 ΑΚ.

Σωρευτική Αναδοχή Χρέους 5ετης Παραγραφή Στοιχεία Ορισμένου Αγωγής (1)

Απορριπτέα ως αόριστος η βάση της αγωγής αγωγή που στηρίζεται στη σωρευτική αναδοχή χρέους, εάν δεν αναφέρεται για ποιο ζημιογόνο όχημα και για ποια ασφαλιστική εταιρεία, έχει κατατεθεί βεβαίωση ασφάλισης, ενόψει ότι η ενάγουσα στρέφεται κατά τριών οδηγών και των ασφαλιστικών τους εταιρειών (άρθρ. 216 του ΚΠολΔ). Η αοριστία δε αυτή δεν μπορεί να συμπληρωθεί με τις προτάσεις.

Αποζημίωση επί Μονίμου Αναπηρίας – ΑΚ 931 12.000 ευρώ

Κρίνεται ορθότερη η ερμηνεία της ΑΚ 931 που την καθιστά εφαρμόσιμη σύμφωνα με την οποία προβλέπεται η επιδίκαση στον παθόντα ενός εύλογου χρηματικού ποσού ακριβώς λόγω της αναπηρίας ή παραμόρφωσης, χωρίς σύνδεση με συγκεκριμένη περιουσιακή ζημιά, η οποία άλλωστε και δεν δύναται να προσδιοριστεί. Το ποσό του επιδικαζόμενου κατά την Α.Κ 931 εύλογου χρηματικού ποσού εξευρίσκεται καταρχήν με βάση το είδος και τις συνέπειες της αναπηρίας η παραμόρφωσης αφενός και την ηλικία του παθόντος αφετέρου.

Εν προκειμένω η παθούσα αποδείχθηκε ότι λόγω της κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης πάσχει από οργανικό ψυχοσύνδρομο και ελαφρά ημιπληγία του αριστερού μορίου του σώματος. Επιπρόσθετα διαπιστώθηκε οργανική παθολογία οπτικής – κινητικής λειτουργίας, διαταραχή συγκέντρωσης της προσοχής και ελάττωσης της πρόσφατης μνήμης, φέρει δε και δύσμορφες ουλές. Επιδικάσθηκε σ΄αυτήν ποσό 12.000 ευρώ (αντί των πρωτοδίκως επιδικασθέντων 15.000 ευρώ).

Ηθική Βλάβη 30.000 ευρώ

Αποδείχθηκε ότι σοβαρός τραυματισμός της παθούσας, η νοσηλεία της στο νοσοκομείο και δη στη Μονάδα εντατικής θεραπείας, η ανάγκη χειρουργικών επεμβάσεων, η ενασχόλησή της με ιατρούς – νοσοκομεία ιατρικές εξετάσεις και θεραπείες δημιούργησαν στον ψυχικό κόσμο της νεαρής ηλικίας της 24 ετών), έντονα συναισθήματα λύπης, φόβου, απαισιοδοξίας και απογοητεύσεως. Επιδικάσθηκε ως εύλογο ποσό 30.000 ευρώ εξ ΑΚ 932.

Πλαστικές Επεμβάσεις Μέλλουσες
Στοιχεία Ορισμένου Αγωγής (2)

Απορρίπτεται ως απαράδεκτο λόγω αοριστίας το σχετικό περί μελλοντικών πλαστικών χειρουργικών επεμβάσεων, καθόσον αναφέρεται αορίστως το συνολικό ποσό της κάθε μία χειρουργικής επέμβασης, χωρίς να εξειδικεύεται τι ποσό αφορά την δαπάνη του πλαστικού χειρουργού, του αναισθησιολόγου, των νοσηλίων κ.λ.π.

Παρεμπίπτουσα Αγωγή Επικουρικού Κεφαλαίου
Μεταφορά επιβατών πέραν του ανωτάτου επιτρεπομένου ορίου – Απορριπτέα

Όπως προέκυψε από τα αποδεικτικά μέσα το γεγονός ότι ο εναγόμενος μετέφερε τρία άτομα αντί του επιτρεπομένου δύο δεν συντέλεσε στην πρόκληση του ατυχήματος καθόσον, η σύγκρουση προκλήθηκε από την υπερβολική ταχύτητα.

Σχόλια-Παρατηρήσεις

1) Σωρευτική Αναδοχή Χρέους κατ΄άρθρ. 43 παρ.6 ΚΟΚ προς παράκαμψη της βραχύχρονης Παραγραφής – δεν μπορεί να προταθεί το πρώτον με προτάσεις γιατί αποτελεί ανεπίτρεπτη μεταβολή της βάσης της αγωγής. ΑΠ 1540/2010 ΕΣυγκΔ 2010/558, ΑΠ 57/2004 ΣΕΣυγκΔ 2004/559.

2) Πλαστικές Επεμβάσεις – Μέλλουσες

Αναιρείται εφετειακή απόφαση που απέρριψε την αγωγή του παθόντος για επιδίκαση κονδυλίου για πλαστικές επεμβάσεις που θα απαιτηθούν στο μέλλον, διότι αξίωσε περισσότερα στοιχεία από εκείνα που απαιτούνται για την εφαρμογή της εξ ΑΚ 929 διατάξεως και συγκεκριμένα: ενώ για την, ως άνω, δαπάνη εδέχθη, ότι στον αναιρεσείοντα, από το ατύχημα και τις χειρουργικές επεμβάσεις στις οποίες υποβλήθηκε, δημιουργήθηκαν δύσμορφες ουλές, που λεπτομερώς περιγράφει, για την αισθητική βελτίωση των οποίων “απαιτούνται” τουλάχιστον δύο μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις, υπό γενική αναισθησία, ήτοι περιστατικά που πληρούν το κριτήριο “της ανάγκης”, για πραγματοποίηση της δαπάνης και εφαρμογή της, ως άνω, διατάξεως, απήτησε περαιτέρω και το μη αναγκαίο στοιχείο “του πραγματοποιησίμου” της δαπάνης. Επομένως, γίνεται δεκτός ως κατ΄ουσίαν βάσιμος ο από τον αρ. 19 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, ο οποίος, κατ’ορθή εκτίμηση, επιτρεπτώς ερευνάται ως λόγος από τον αριθμό 1 του αυτού άρθρου. ΑΠ 601/2009 ΕΣυγκΔ 2009/294
Πλαστικές εγχειρήσεις για την αποκατάσταση δυσμόρφων ουλών, αριθμός των χειρουργικών επεμβάσεων που ΘΑ χρειασθούν ΔΕΝ μπορεί να προσδιορισθεί εκ τωνπροτέρων. Εν τούτοις μπορεί να ζητηθεί εκ των προτέρων η δαπάνη για την αποκατάσταση των ΟΥΛΩΝ. Παραδεκτή η απόδειξη των εν λόγω απαιτουμένων κονδυλιών με βεβαίωση – γνωμάτευση Πλαστικού χειρουργού. Εφ.Αθ.4754/1995 ΣΕΣυγκΔ 1996/547, Εφ.Λαρ.746/2010 ΕΣυγκΔ 2011/262, Εφ.Πατρ.710/2008 ΕΣυγκΔ 2010/ 567, Εφ.Πειρ. 495/2008, ΕΣυγκΔ 2008/572, Εφ.Πειρ.812/2009 ΕΣυγκΔ 2012/ 381

ΣΣ Προσοχή στους νομικού παραστάτες πως πρέπει να ζητείται το σχετικό κονδύλιο, καθότι εσχάτως παρατηρείται η τάση στη νομολογία μας που αξιώσει γνωμάτευση – βεβαίωση πλαστικού χειρουργού, με εξειδίκευση του ποια θα είναι η δαπάνη για τον πλαστικό χειρουργό, τον αναισθησιολόγο, και τα λοιπά έξοδα νοσηλείας (εκτός και εάν αυτό αποτελεί απλά αφορμή για να περικόπτονται τα σχετικά κονδύλια – σημεία των καιρών).
(Πηγή: nextdeal.gr – Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου)

Πηγή: nextdeal.gr – Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου

Πρωτοποριακή απόφαση: Διαβάστε τον μοναδικό τρόπο εντοπισμού ταχύτητας οχήματος που ενεπλάκη σε ατύχημα!

Εκτροπή και Πρόσκρουση Οχήματος σε εμπόδιο – εκτίναξη σε παρακείμενο Αύλακα.
 
Αποκλειστική υπαιτιότητα οδηγού ΙΧΕ οχήματος ο οποίος, κινούμενος με ταχύτητα όχι απλώς υπερβολική, αλλά ιλιγγιώδη, απώλεσε τον έλεγχο του οχήματος του, με αποτέλεσμα αυτό να πλαγιολισθήσει, να εκτραπεί από την πορεία του προς τα δεξιά και αφού προσέκρουσε σε άγνωστο εμπόδιο, εκτινάχθηκε αρχικά στον αέρα και τελικά κατέπεσε με σφοδρότητα μέσα σε παρακείμενο αύλακα με την πλευρά του οδηγού να εφάπτεται στο έδαφος. Από το ως άνω ατύχημα προκλήθηκε ο θανάσιμος τραυματισμός της συνεπιβαίνουσας.
 
Αμφισβήτηση ποιός από τους επιβαίνοντες ήταν ο οδηγός
 
Ο εναγόμενος οδηγός υποστήριξε ότι δεν οδηγούσε ο ίδιος αλλά η θανούσα συνεπιβάτης του. Ο ισχυρισμός αυτός δεν κρίθηκε βάσιμος από το Δικαστήριο, καθότι από τη διενεργηθείσα νεκροψία – νεκροτομή σε συνδυασμό με τις φωτογραφίες του αυτοκινήτου προέκυψε ότι ο θάνατος της συνεπιβαίνουσας προήλθε από βαρειές και εκτεταμένες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, που προκλήθηκαν όταν αυτή εκτινάχθηκε από τη δύναμη της αδράνειας και τη σφοδρότητα της πρόσκρουσης του οχήματος στο έδαφος, διαδοχικά εμπρός και προς τα άνω αριστερά και υπέστη τις κακώσεις από την πρόσκρουση της κεφαλής της στον ουρανό του αυτοκινήτου. Αντιθέτως ο ανωτέρω οδηγός υπέστη βλάβες που αντιστοιχούν σε κακώσεις οδηγού από το τιμόνι. Το συμπέρασμα ότι δεν οδηγούσε, η θανούσα ενισχύεται και από τα εμφανή ίχνη αίματος στην ταπετσαρία του ουρανού του αυτοκινήτου πάνω από τη θέση του συνοδηγού.
 
Αποδεικτικά Μέσα
 
Μεταξύ των άλλων αποδεικτικών μέσων που λαμβάνονται υπόψη προς άμεση απόδειξη είτε συνεκτιμώνται προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (μεταξύ των τελευταίων και τα έγγραφα της ποινικής δικογραφίας), γίνονται δεκτοί και ψηφιακοί οπτικοακουστικοί δίσκοι (DVD) με το επίδικο ατύχημα.
 
Υπολογισμός Ταχύτητας βάσει μελέτης οπτικού υλικού κάμερας ασφαλείας
 
Από τη μελέτη του οπτικού υλικού κάμερας ασφαλείας παρακείμενης επιχείρησης κατέστει δυνατός ο προσδιορισμός της ταχύτητας από τον μηχανολόγο τεχνικό πραγματογνώμονα, σε 134,80 km/h, με βάση το άνοιγμα λήψης της κάμερας (133 μέτρα) και το χρόνο που χρειάστηκε το όχημα για να διανύσει την απόσταση αυτή (2,5 δευτερόλ.). Αν μάλιστα προστεθεί η μείωση λόγω της τροχοπέδησης, η οποία έλαβε χώρα, όπως φαίνεται και από τα ίχνη που κατέγραψε η Τροχαία, η ταχύτητα του οχήματος προσέγγιζε τα 150 km/h. Συνεπώς εμφανώς αποτυπώνεται η κίνηση του οχήματος με ιλιγγιώδη ταχύτητα και η αιφνίδια ανύψωσή του από το οδόστρωμα, η κατάπτωσή του σ’ αυτό και στη συνέχεια η εκτροπή του.
 
Διάφορος Κρίση Ποινικού Δικαστηρίου
Δεν δεσμεύει το Πολιτικό Δικαστήριο
Αθώος από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο
Ένοχος από το Πολιτικό Εφετείο
 
Με απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου, ο κατηγορούμενος τότε, πρώτος εναγόμενος, αθωώθηκε από την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από αμέλεια. Το αιτιολογικό της αποφάσεως αυτής, (κατά της οποίας έχει ασκηθεί έφεση από την Εισαγγελέα), το οποίο θα χρησίμευε ως δικαστικό τεκμήριο, δεν είναι διαθέσιμο, σε κάθε περίπτωση όμως, δεν δεσμεύεται το παρόν Δικαστήριο να αχθεί σε αντίθετη περί της υπαιτιότητας απόφαση, διότι η ανωτέρω απόφαση έρχεται σε αντίθεση με τα ανευρεθέντα αποδεικτικά στοιχεία.
 
Ζώνη Ασφαλείας – Έλλειψη
Άσχετος εν όψει και των βαρύτατων κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων
 
Η ένσταση συντρέχοντος πταίσματος της θανούσας συνεπιβάτιδας, για μη χρήση της ζώνης ασφαλείας, κρίνεται αβάσιμη, καθόσον από κανένα στοιχείο δεν απεδείχθη ότι η παθούσα δεν έφερε ζώνη ασφαλείας, οι δε κακώσεις της κεφαλής της δεν αρκούν να μας οδηγήσουν στο συμπέρασμα περί μη χρήσης ζώνης, καθόσον, οι βαρύτατες, εκτεταμένες και θανατηφόρες κακώσεις κρανίου που υπέστη, προκλήθηκαν κατά την εκτίναξή της προς την οροφή του αυτοκινήτου, οπότε το βραχύ και λεπτό σώμα της, εκτινάχθηκε προς την οροφή και δεν ήταν δυνατόν η ζώνη, και αν υπήρχε, να το συγκροτήσει. Συνεπώς η χρήση ή μη ζώνης, στην υπό κρίση περίπτωση είναι άνευ αιτιώδους επιρροής, διότι το αποτέλεσμα του θανάτου, θα επερχόταν ανεξάρτητα από την εν λόγω πράξη ή παράλειψη.
 
Ψυχική Οδύνη 380.000 ευρώ
 
Επιμεριζόμενη:
 
Ανά 110.000 ευρώ σε κάθε γονέα (αντί των 75.000 ευρώ πρωτοδίκως επιδικασθέντων)
Ανά 80.000 ευρώ σε καθένα από τα δύο αδέλφια (αντί των 60.000 ευρώ πρωτοδίκως επιδικασθέντων).
 
Έξοδα Κηδείας
άνθη διακόσμησης φερέτρου και σταυρού
 
Η δαπάνη για άνθη διακόσμησης φερέτρου και σταυρού, είναι νόμιμη, παρά τα αντίθετα υποστηριζόμενα από την εκκαλούσα της Α’ έφεσης, διότι, κατά τη γνώμη που δέχεται το Δικαστήριο, κατά τα ήθη και τις αξίες της Ελληνικής κοινωνίας, τελεί σε άμεση αιτιώδη σχέση με τον θάνατο του τέκνου.
 
Δικαστική Δαπάνη
 
Το Εφετείο όταν εξαφανίζει στο σύνολό της ή κατά ένα μέρος την πρωτόδικη απόφαση και αποφασίζει οριστικά για την υπόθεση, εξαφανίζει και τη διάταξη της απόφασης αυτής για τη δικαστική δαπάνη και προσδιορίζει τη δικαστική δαπάνη που πρέπει να καταβληθεί και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, εφόσον έχει υποβληθεί σχετικό αίτημα.

Πηγή: nextdeal.gr – Επιθεώρηση Συγκοινωνιακού Δικαίου